عشقی که منجر به آفرینش نمی شه، عشق نیست. تخدیره.
عشقی که غم میاره و زایش نداره، عشق نیست، افسردگیه.
اگه همچین عشقی داری، بریزش دور. پاشنه ت رو بکش و راه بیفت دنبال یه عشق فزاینده.
عشق، آغاز آفرینشه. زایندگیه و پرواز.
رو این تئوری کار می کنم، هر کی پایه ست، بسم الله!
+ نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 16:35 توسط ساقی
|
