گفتم: خنده کو؟
نگاهم کرد
ـ مهربان ـ
و تو را
با لبانی شکفته به مروارید دندانهایت
هدیه ام کرد؛
در دیروزی که در راه است.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت 15:38  توسط ساقی
|
نگاهم کرد
ـ مهربان ـ
و تو را
با لبانی شکفته به مروارید دندانهایت
هدیه ام کرد؛
در دیروزی که در راه است.