می دونین این کیه؟

جیگرِ منه. عسلِ منه. عشقِ منه.
حیف که موهای به این قشنگی ش رو مجبور شدم کوتاه کنم. اون موقع ها وقتی می خواست موهاش رو خودش جمع کنه، این کار رو می کرد:

می بینین بچه م چقدر هنرمنده! به جای تِل، از شلوارکش استفاده می کنه. ![]()
پی نوشت: حسین تو رو خدا! تو رو خخخخخدا! عکساشون رو بریز رو سی دی بده بهم. پارسال هم یه سری عکس ازشون گرفتی. آرتا داشت نون سنگک می خورد. یادته؟
بازم پی نوشت: نسرین می خوام بشینم خونه؛ از همسر داریم گذشته، پسر داری کنم که معدلشون 20 بشه.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 10:40  توسط ساقی
|
